Terwijl door de vele bezigheden mijn eerste uitgave op zich laat wachten komen er volop interessante boeken bij in de kast.
Het leukst zijn diegenen welke door bekenden zijn geschreven. Niet dagelijks komt zoiets voor, maar op een dag als vandaag kwam daar een mooie aanvulling bij: Verzien van Dichtbij.
Het is een luchtig en fris geschreven bundel van de hand van Petra Vergouwe. Petra houdt van spelen met woorden. ‘Emotie leggen in woorden en woorden geven aan een emotie’ zijn kreten die zeker opgaan voor de inhoud van haar eerste boekwerkje.
Altijd leuk en bovendien verrassend voor iemand met wie ik ruim een kwart eeuw geleden in dezelfde supermarkt werkte en die vorige maand gezellig koffie kwam drinken…
Het boekje is te bestellen bij Boekscout of bij de boekwinkel op onze Markt te koop.

Het leven is prachtig
‘Spelen’ met woorden vind ik prachtig
Zomaar een gedachte
Zo uit het niets
Ontpopt zich
En krijgt gestalte
Fladdert weg
De eindeloze kosmos in…
En
Laat mij
Met een glimlach
Achter

Ook de laatste tijd zijn de dagen weer te kort. Niet alleen omdat het vroeg donker is, maar meer omdat de activiteiten talrijk zijn. Te leuk om niet te ondernemen, maar ook te druk om wat vaker op deze plaats over te vertellen. Toch is er genoeg stof voorhanden om te delen.
Het bezoekje gisteren bijvoorbeeld. Na een jaar of twintig was ik weer een keer bovenop de Lange Jan. De plaatselijke abdijtoren die al eeuwenlang het aanzien van onze stad domineert.
Omdat het de bedoeling is om er wat apparaten op te plaatsen voor de ‘radiozender-in-wording’ stond ik natuurlijk weer vooraan om met Erik van Techniek en ambtenaar van Gemeente de boel ter plekke op te meten en te beoordelen.
De zender krijgt een fraai plaatsje en er gaat deze zomer zeker honderd meter antennekabel weggewerkt worden in de ‘Wachter over onze stad’, waarbij we hand in hand met de politie hopen te kunnen werken.
Altijd leuk om weer eens rond te kijken op deze voor het publiek verboden plaats! De gemaakte filmpjes volgen nog weleens, maar hierbij wel alvast een plaatje van een stukje carillon. Jawel: Dat tingelt erg luid als je er naast staat merkte ik weer…

Deze week kwam er weer een eind aan een stageperiode van een op het werk meelopende jongen.
De student was vier maanden lang trouw aanwezig om de praktijkkant van zijn opleiding Procestechniek aan te leren.
Zulke jongeren leveren vaak weer een hoop leuke dingen op binnen de vaste groep collega’s die zich dan ook inspannen om zoveel mogelijk te helpen.
Van alle praktische zaken worden verslagen gemaakt, welke ik als stagebegeleider controleer en beoordeel.
Ook deze week begon dat weer met de bekende ‘D’tjes en T’tjes correctie’…
Anders dan vorig jaar was onze jonge vriend van oerdegelijke Zeeuwse komaf en dan zijn 40 foute ‘dt’tjes’ in zes kantjes toch wel erg veel.
Het opleidingscentrum wijst naar de basisschool en die zullen nog wel verder wijzen, maar hoe dan ook: een beetje meer aandacht hiervoor is niet geheel onwenselijk.
Helaas meldt de krant vandaag iets anders. Niet in de eigen taal, maar in het Engels moet het gaan gebeuren!
Jammer voor het Nederlands!
‘Let us be more proudt’ zou ik willen zeggen…

Heerlijk als de zon zich vertoont. Na een sombere periode telt dat zeker.
Een opmerkelijk jaar, want terwijl vanmorgen een strooiwagen z’n werk deed terwijl ik naar het werk fietste straalden de narcissen me vanmiddag op de terugweg tegemoet.
Of dat nu die vaak gemelde ‘klimaatverandering’ is..? Geen idee!
Als het zo doorgaat neem ik zomerverlof tijdens Pasen en wie weet een skivakantie in augustus. Eindelijk eens de barbecue aan tijdens kerst is ook wel aardig misschien?
Ach, kloppen doet het natuurlijk niet, maar de groenstrook naast de spoorlijn ziet er wel veel beter uit zo.

Opmerkelijke feiten: We zien ze weer volop in onze omgeving. Europa is iedere dag weer meer failliet dan de dag ervoor, vandaag werd het benzinerecord verbroken (nog niet eerder betaalden we 1,76 voor een liter ongelode 95), de huizenprijzen zijn nog lager dan het ooit mogelijk geachte dieptepunt en de extreme monsterwinter bracht ons half januari nog geen enkele nacht met nachtvorst.

Het lijkt te gaan wennen. Vreemd nieuws wordt steeds nonchalanter weggelachen en iedereen lijkt wat nuchterder te worden.
Inmiddels is de drukste maand op onze verjaardagskalender in volle gang. Morgen is onderstaand feestvarkentje alweer drie jaar! Wat maakt al het nieuws van de hele wereld nog uit als ze alvast een kado mag uitzoeken: Een ontbrekende K3 DVD, daar is Fenna’s wereldje bij gebaat!

Het jaar is alweer in volle gang. Afgezien van de stevige zuidwesterstorm is er weinig veranderd sinds de kerstbomen hun plaats in huis verruilden voor de brandstapel.
Wel nam ik behoorlijk wat goede voornemens waar op diverse plaatsen. Terwijl de media ons doen geloven dat een derde van de mensen om ons heen net zo depressief zijn als het weer van dit moment zijn er gelukkig ook heel leuke plannen en dromen waargenomen.
De echte Japanner bijvoorbeeld: geen Sjinese namaak, maar echte Nippon Style in een restaurant vlak onder onze geliefde Abdijtoren.
Of de bier expert in eigen stad: binnen vier jaar een brouwerij met proeflokaal op loopafstand van ons eigen Casa di Hosternokke.
Mooie plannen die het nieuwe jaar vast tot een topper zullen maken.
Het aangeboden biertje wordt in eigen proeflokaal alvast aan een diepgaand onderzoek onderworpen…

Terugblikkend op de Oudejaarsberichtjes hier lijkt het wel of ik depressief ben… Al een jaar of drie kom ik tot de conclusie dat het afgelopen jaar geen toppertje was, een gedachte die ook nu weer heerst.
Dit jaar bleek dat ‘gezondheid’ niet alleen spreekwoordelijk gezegd erg belangrijk is. In de praktijk is het zelfs het allerbelangrijkste is mij in 2011 gebleken. Aan de gezondheid ontbrak heel veel in m’n directe omgeving en daarom ook nu weer geen jubelwoorden voor het voorbije jaar.
Maar natuurlijk waren er veel dingen die wel fijn waren: de mensen bovenal. De vaste om me heen, de teruggevonden en toevallig terugkerenden en dit jaar de nieuw geboren neef. Verder de aardse zaken: van muziek tot cafébezoekjes, natuurlijk de lopende radiozaken en motorritten, werk en zonnige tijden. Genoeg zegeningen om handen tekort te komen gelukkig.
Ik hoop voor allen een leuke jaarwisseling en vooral een gezond 2012.

Voor mij een begrip wat me amper boeit: televisie. Buiten het journaal om besteed ik er weinig tijd aan.
Toch werd ik er vandaag bijgehaald. Niet zozeer voor het scherm, maar voor de camera.
Oude bekende Bert van Leerdam wist me om te praten en plaats te nemen in zijn praatprogramma wat vrijdags live vanuit het Vlissingse CineCity wordt uitgezonden in Zuidwest Nederland.

Heel boeiend om te zien hoe dat allemaal werkt, heel interessant om te zien hoeveel mensen erbij nodig zijn en heel vreemd om door een vriendelijke dame m’n gezicht te laten voorzien van potlood en poeder.

Volgens de berichtjes op SMS en twitter was het prima verlopen, iets wat ik straks om 23 uur of anders morgenmiddag om 15 uur wel ga zien. De web link volgt hier nog zodra het op internet staat.

Radio is het mooist, maar een keertje TV is toch ook wel erg leuk…

Een vrije dag is snel gevuld. Zeker als je tussen muziek op LP’s en singles terechtkomt.
De vraag om ‘even’ een ouderwetse grammofoonplaat op een CD’tje te branden is soms te snel met ‘ja’ beantwoord…
Toen de CD eindelijk gereed was stond de hele boel nog aangesloten, dus dan pak ik er dus meteen maar even een plaat bij die op CD of als download niet eenvoudig te vinden is en bovendien in de kast staat.
De schijf waar ik me ditmaal op stortte is bij velen bekend, maar staat zelfs niet in de overal klinkende Top 2000…
Het is een Zwitsers duo wat in 1984 een betoverend mooi gitaar nummer maakte voor een Nederlands zeilschip: The Flyer. De single is mooi, maar deze LP versie nog veel mooier (en langer…)

Echte jaren tachtig muziek die ik de komende tijd natuurlijk deel. KLIKT U maar
Mocht U dit later lezen en nieuwsgierig zijn naar deze prachtplaat van Diethelm en Famulari dan mailt U maar!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Er is een crisis aan de gang wordt op TV gemeld. Natuurlijk: Als je het vaak genoeg te horen krijgt ga je het geloven. Toch is er daags voor Kerst niets van te merken als ik volgeladen tassen voorbij zie komen.
Wel zijn er natuurlijk trieste feiten: Bijvoorbeeld dat grote aluminiumbedrijf in onze buurt wat vorige week failliet ging. Zeshonderd banen eruit is een heleboel. Wat het echter nog veel meer op een crisis doet lijken is onderstaand artikel in de krant. Niet langer lijkt de regering voor dergelijke werklozen te willen gaan zorgen, maar moeten de gewone mensen het gaan doen. Een heel trieste ontwikkeling aan de vooravond van het mooiste feest van het jaar…
Ik wens iedereen vanaf dit beeldscherm fijne Kerstdagen!
En mocht uw portemonnee tijdens het eten in de weg zitten: In het krantenbericht staat een rekeningnummer…