Toen de vorige column die ik voor onze stichting in de streekkrant mocht schrijven ook op deze webpagina geplaatst werd zette ik erbij dat het niet m’n bedoeling was om dat steeds te gaan doen. Uit de opmerkingen bleek dat de bezoekers daar echter geen bezwaar tegen hadden. Omdat ook hier de komkommertijd toeslaat dus nogmaals een papieren vulling op uw scherm!
Hieronder dus het stukje zoals dat vandaag op de deurmatten in onze omgeving ligt in ‘De Middelburgse en Veerse Bode’. Het is een bijdrage vanuit de ‘Vrienden’ [KLIK] die hiermee de naamsbekendheid willen vergroten en mensen misschien weten te interesseren. Al meer dan vijftien jaar ben ik bestuurslid van deze club!

Oh ja: Het laatste hoofdstuk uit de reeks “Hoe importeer ik een brommert uit een ver land” verdient nog een waardige afsluiting op deze pagina!
De motorfiets staat inmiddels te blinken in onze garage. Met de nodige verbazing zag ik de ambtenarij bij de Rijksdienst voor het Wegverkeer en de Belastingdienst: Dommer kunnen ze het niet maken. Momenten dat ik besef dat ambtenaren denken dat de maatschappij er voor hen is in plaats van omgekeerd waren er weer volop, met als absolute topper de belastingtelefoon. Maar een lang verhaal in het kort: M’n blauwe Kawasaki heeft een splinternieuwe NL plaat op z’n achterste. De Vlaamse vriend heeft met goed gevolg de inburgeringstest doorstaan en de Staat der Nederlanden ontving naast 100 euro voor de keuring ook nog 532 euro aan BPM. Iedereen gelukkig dus!
Gisteren mocht deze Leo Belgica Hollandica op pad over alle Zeeuwse eilanden, West-Brabant, Oost-Vlaanderen en Antwerpen en het lijkt hem en z’n gelukkige baas prima te bevallen.
U zult hen op deze site nog geregeld samen tegenkomen.
Zeker en vast!

Sinds de motor vorige week weg is was ik al wat actiever op zoek naar een opvolger. De keus was al gemaakt: een Kawasaki Versys moest de plaats van de Honda gaan innemen. Geen nieuwe, maar wel eentje volgens een lijstje met eisen. In de buurt vond ik er geen, iets wat ook kan omdat ze nog maar drie jaar verkocht worden, maar gelukkig opent internet tegenwoordig de horizon en een aantal zaken werd benaderd in de afgelopen week. Uit alle reacties kwam een lijst en uiteindelijk een koop: De brommert komt uit België. Uit Moorslede om precies te zijn. In België bestaat geen 21% extra BPM en voor mensen die woon – werkverkeer met een motor afleggen zijn er subsidies. Het gevolg is dat de prijzen er een stuk lager zijn. Het invoeren en voorzien van een Nederlandse kentekenplaat is hopelijk in een paar weken geregeld, maar ophalen doe ik volgende week met de nu al gereed staande aanhanger!

Sinds gisteren ga ik tijdelijk als motorloos door het leven. Eén van mijn favoriete bezigheden is even op pauze gezet. Na zes en een half jaar is de Honda naar een nieuwe eigenaar gegaan. Op dit blog stond ooit de proefrit ervan beschreven en daarna de vele trips naar Duitsland, België, Frankrijk en pas nog door Parijs. De bezoekers maakten het hier mee en gaan binnenkort wel meer lezen over de toekomstige Kawasaki.
Toch vreemd om m’n trouwe brommert met Bart richting Breda te zien vertrekken. Ik wens ze nog veel veilige kilometers samen.

Dit stukje sluit aardig aan bij m’n vorige blog. De Radio: daar draaide het vroeger allemaal om! Met een flinke groep gingen we zo vaak mogelijk naar Ichtegem, twintig kilometer onder Brugge, om ‘op antenne’ te gaan. De vrije radiozender was dan ook een ware droom: Van Lille tot Zierikzee te horen op een draagbaar radiootje en we waren altijd erg welkom om de microfoon te hanteren. Altijd beter dan een zelfgebouwd illegaal zendertje op zolder dus.
Tot m’n verdriet had ik erg weinig opnames van toen, maar dankzij Rita’s cassetterecorder heb ik nu een stukje op de computer kunnen zetten. Het is een programma van mezelf waarin vriend Peter ‘Wizzelwachter’ ook ruim aan bod kwam. Dat stukje heb ik voor de vrienden van toen (waarvan er een aantal deze site regelmatig aanklikken) hieronder gezet. Het is denk ik uit februari 1983.
Als u geen afspeelpijltje ziet (zoals bij Flash problemen bijvoorbeeld) Dan KLIKT U HIER.
De foto is deze week precies 28 jaar oud. Het boerderijtje waarin de studio was heeft plaats gemaakt voor een nieuw huis inmiddels, te zien in het stukje van 21 juni.

Het weekend stond in het teken van ‘terug’. Eerst terug naar de eighties in de derde reünie van onze dancing the Cavern op vrijdag en de zaterdag en zondag in het teken van terug naar de jaren tachtig en de streek van de radio in die tijd! Na vele jaren weer op bezoek bij Luc en Rita in Aartrijke. Een prachtig weerzien waarbij een rondje ‘nostalgische plaatsen’ thuishoorde.
Onderstaand stukje gras is de plaats waar deze webpaginavoltikker vroeger grammofoonplaatjes draaide: Ichtegem in 1982.

De eerste ronde langs de Eiffeltoren zit erop voor 2010. Tsja: Iedere gek z’n gebrek en ik claim dit dan ook maar als één van de mijne…
Op de motoren ging ik met Thea in m’n kielzog even naar Parijs om onderstaande foto te maken. Best leuk gelukt voor een Eifoon plaatje vind ik achteraf. Via Twitter en Foursquare kon het thuisfront precies zien waar we ons bevonden dit keer.
Het was erg warm in de Lichtstad en uiteraard erg druk. Het is vast onmogelijk om niet-motorrijders te vertellen hoe heerlijk de Franse A1 is met 140 km/uur en wat voor kick de Champs-Élysées geeft als je rond de Arc de Triomphe rijdt. In dat geval hoop ik dat U me dit gebrek gunt…

Al sinds 1981 praat ik op de radio, al sinds 2003 schrijf ik op deze site en al sinds de periode ertussen wil ik schrijven. Nu is dat laatste niet zo vreemd, want het schijnt dat dat dertig procent van m’n landgenoten dat ooit nog eens wil. Een compleet oerbos zou eraan moeten geloven als het zou worden uitgevoerd. Diverse stukjes staan her en der op de computer gereed en daarbij is een groot aantal onderwerpen aan de orde gekomen. Helaas heb ik wel geleerd voor het bouwen van fabrieken, het bedienen ervan, het blussen ervan en zelfs om de slachtoffers ervan te begraven, maar niet om te schrijven. Als amateur wordt echter binnenkort een eerste bijdrage van me gepubliceerd in De Bode, een huis aan huisblad in onze regio. Als bestuurslid van de Stichting mag ik meeschrijven op een vast plaatsje in deze krant en het onderwerp is daarom niet moeilijk: De stad waarin ik woon. Op 26 mei ligt De Bode in de brievenbus en als het schaamrood niet te hoog oploopt staat het dan ook gewoon op deze plaats…
Inmiddels zijn er al drie nieuwe onderwerpjes aan het bovenkrabbelen voor een vervolg hierop.

Een vrije dag in mei bleek vandaag te fris en te winderig om het gestelde doel te bereiken: Luxemburg werd uitgesteld.
De motoren van T. en mezelf hadden er zin an, maar gingen zeker niet voor niets op training, want volgende week is het Hemelvaartweekend en dan gaat een grote groep motoren naar de Eifel. Mits het niet te koud is natuurlijk…
Tsja het moet leuk blijven op twee wielen! Uiteindelijk is het een leuk rondje op de kaart hieronder. Een kaartje van net geen zeshonderd kilometer.
Na thuiskomst zagen we nog net de shock bij de vier mei viering: Nederland is opgefokt zoals bleek. Misschien is ontspanning op twee wielen een aanrader..?

Het zal met de vroege lentezon te maken hebben: Zodra die gaat schijnen is er het verlangen om naar de Franse hoofdstad te toeren. Volgende maand staan dan ook al wat dagen op de kalender die zo’n bezoekje als doel hebben. Het weer kan namelijk spelbreker zijn, want een dergelijke trip gaat natuurlijk weer op twee wielen plaatsvinden.
Het genoemde verlangen wordt prachtig weergegeven in het lied van Jacques Dutronc ‘Il est cinq heures’. Daarin komt de stad tot leven. In dit geval komt het voorjaar ermee tot leven.