Het gebeurt regelmatig: Van die reclamemuziekjes die opvallen. Natuurlijk is dat precies de bedoeling van de bureaus, maar als je sterk genoeg in je schoenen staat trap je niet in de aanbiedingen, maar geniet je in dit geval regelmatig van een alleraardigst liedje van Brigitte Bardot! Franse muziek is in ons huis regelmatig aanwezig en dat geldt nu zeker in de vorm van Moi Je Joue, want zo heet het liedje uit de recente Dior reclame. Je kunt het joe-tjoepen, als reclame bekijken of de komende dagen van dit log afhalen! [KLIK]
Het meisje dat in de reclame lekker gaat geuren heet Maryna Linchuk. (Een paar collega’s gaan mij de komende nachtdiensten ongetwijfeld vragen of ik daar nu niet eens aan zou willen snuffelen. Ik zal ze van een eerlijk antwoord voorzien.)

De afgelopen week was ik niet erg positief over Aegon. Vandaag zal ik wat aardiger zijn voor de ING mensen…
Als centjesbeheerder van een echte stichting was mij onlangs verzocht om eens na te gaan wat een incassomogelijkheid kost. Donateurs geven dan toestemming om de contributie van hun rekening af te schrijven. U kent dat wel.
Omdat de Postbank is gestopt met ademhalen kwam ik zo bij de nieuwe eigenaar van onze stichtingkluis: ING. Op de site staat niet veel info. Wel dat “U mag bellen”, dus aldus geschiedde. Nadat de info toegezegd en ontvangen was bleek daar alles in te staan, behalve de tarieven. Nogmaals bellen dus met de bank en wederom een aardige mevrouwestem. Helaas: Het Systeem liet niets los, maar ze zou het opsturen. En dat geschiedde. Exact hetzelfde boek viel in de bus en de collega van de mevrouwestem werd gebeld: Erg vriendelijk zat zij onder ‘keuzemenu negen’ mij te verwachten en begreep de vraag. Een helder antwoord volgde: ‘We sturen het op’. Gebukt onder een ware ING last bezorgde de postbezorger het vandaag. Gelukkig voor de man bezwijkt hij niet meer onder z’n salaris tegenwoordig, maar dat terzijde. Zojuist opende ik met ingehouden adem de enveloppe en jawel: Voor de derde keer hetzelfde boekwerk!
Zojuist maar weer naar 020 gebeld en onder ‘keuzemenu negen’ is mij andermaal door een vriendelijke mevrouwestem beloofd alles toe te sturen!
Later deze week verwacht ik te kunnen kwartetten. Mocht U een ING boek willen aanvragen: Belt U niet naar ‘keuzemenu negen’ in 020, maar mailt u mij!

Vanuit de vesten kwamen twee buurtbewoners even poolshoogte nemen van de ontwikkelingen rondom ons huis. Twee mooie ganzen vonden het kennelijk prima weer voor een ommetje en kwamen even onze tuin inspecteren. Na een paar boterhammen waren ze weer helemaal tevreden en gingen terug naar hun eigen stekkie.
Gelukkig maar dat ze onze vijver niet als nieuwe woonomgeving verkozen hebben!

Mijn werkgever biedt medewerkers geen keus voor een pensioenmaatschappij. Dat is dan ook de enige reden om bij Aegon uit te komen. Het bedrijf is in mijn ogen crimineler dan de maffia, zieker dan Fritzl en rotter dan de huidige economie. Alleen het afgelopen jaar al werden mijn collega’s en ikzelf letterlijk duizenden euro’s armer omdat medewerkers van Aegon hun werk niet goed doen. Om in elk geval verlost te zijn van een stortvloed aan brieven heb ik aangegeven dat ik ‘info’ van deze kostenpost liever per mail ontvang. Helaas stonden ze even niet in de ’spammap’ nadat de laptop gisteren werd geformatteerd en zodoende kwam een mailing gewoon binnen. Ze blijven me verbazen die dwazen van Aegon. Een doosje eierverf? Kippen adopteren?? Ik wil alleen dat jullie je werk eens doen! Het antwoord op een teruggestuurde mail (als dat er ooit komt, kippen hoeden is intensief!) zal ik U hier natuurlijk laten lezen.

Omdat deze week zowel laptop als baas geïnfecteerd waren door virusjes was het dagelijks leven enigszins stil komen te liggen.
Op zulke momenten is het in de bus vallen van een krantje een welkome afwisseling en zodoende maakte een zakdoek plaats voor een groene uitgave van Trouw. De honderd groenste Nederlanders werden in het licht gezet. De meeste ken ik niet, maar feit is dat ik er niet bij sta, terwijl ik dit stukje toch volledig met zonne-energie online zet (nog 530 watt/uur komt er uit de panelen op dit moment).
Overigens hou ik niet van groen. Waarom is ‘milieuvriendelijk’ niet aan de kleur blauw gekoppeld? Wat is er nou mooier en natuurlijker dan een strak blauwe lucht?
Bovendien was de kans dan ook groter dat ik in een top 100 van meest blauwe personen kom!

Aan de heilige kade aan de rand van de stad waaraan een kwart eeuw geleden het Veronicaschip lag was de afgelopen week een heel bijzonder schip te zien: De Vlotburg [KLIK]. De Vlotburg is een levensdoel van een paar mensen die varend in een eigen kasteel de wereld door trekken. Door mensen rond te leiden blijft er genoeg over voor brood, spelen en de twee paarden die onder de bordkartonnen torens staan te dromen van grazige weiden. Het zijn vredelievende kasteeleigenaren en er is dan ook geen verhoogde dreiging van Militante Middeleeuwers waargenomen het afgelopen weekeinde.
Vandaag dobberen ze weer verder, waarbij hopelijk de paardjes even ergens worden uitgelaten. Al was het maar op het Jaagpad.

Het is al vier jaar lang de adrenaline kick van de lente: Het sportgala van de Gemeente Veere. Ook dit jaar was ik met Rick gevraagd voor de presentatie en samen met heel veel sporters werd het een prima verlopen avond! Voor het eerst sprak ik met een Tour de France renner, zag ik de fotografe van ‘De Bode’ op haar buik liggen en ervaarde het hoe het is om een confetti-kanon aan de verkeerde kant te laten ploffen… Op naar het gala van volgend jaar: Sporters uit de buurgemeente: Doe Uw best de komende seizoenen!

Het gebruik van internet om te shoppen is al vaker aan de orde geweest op deze webplaats. Ideaal voor veel dingen die zowel qua prijs als qua assortiment in overvloed aanwezig zijn op het WWW.
Vandaag was er weer een reden om in de webshops te duiken: De printer is leeg! Geen nood: Op 123 print punt en el hebben ze er meer dan genoeg van en zo klikten we vol verwachting naar die pagina. Inderdaad is de prijs beter dan in de winkel (al kost een gram puur goud ongeveer net zoveel als een druppel inkt) en een paar patronen lagen in ons virtuele karretje. Morgen moet het spul op de kokosmat ploffen. Dan houdt de postbode ook z’n werk.
na afronden van de aankoop vraag ik me alleen nog af hoe je de nota uit moet printen zonder inkt. Of bestellen mensen het gewoon ‘voor de heb’?

We hadden het allemaal al aangekondigd vorige week: De lente!
Helaas gooide de regen de afgelopen dagen deze hoopvol uitgesproken wens flink door elkaar, maar vandaag zou het mooi worden! En dat komt goed uit, want ik ga nu de fiets pakken om De Baas weer eens te gaan knuffelen…

Grappig om vandaag in de Provinciale krant te lezen dat het nogal meevalt met de leegstand van winkelpanden in onze binnenstad. Er staan momenteel drie panden leeg, terwijl ‘de rest’ door overname of verbouwing ‘in bewerking’ is. Dat is althans wat de winkeliers ervan zeggen. Alleen aan onze kant van het centrum zette ik de onderstaande borden al op de gevoelige SD-kaart. En dan was ik nog niet eens in het deel aan de kant van de kaaien…
Als het zo doorgaat gaat ons centrum steeds meer op Vlissingen lijken. Maar dat zien winkeliers vast anders!