Het zou een bijzondere Koninginnedag moeten zijn: Fraai weer, veel activiteiten en als extra leuke attractie wist de Goese beiaardier Sjoerd Tamminga het voor elkaar te krijgen dat in het hele land ‘Perfect Day’ van Lou Reed uit 180 carillons klinkt. Zelf speelt hij dat in New York, in aanwezigheid van Lou Reed. Dergelijke stunts kunnen mijn sympathie altijd krijgen!
Op zo’n perfecte Koninginnedag rijdt een idioot in op de stoet in Apeldoorn. Welke gek er in de Suzuki stuurde moet nog blijken, maar als er één ding is waar hij niet aan had moeten komen is het deze dag.
Die begon als Perfect Day. [KLIK]
Sinds zojuist heeft Nederland er een trauma bij zoals ‘11 september’, ‘JFK’, ‘Molukse kapingen’ en ga maar door. Onthoud dus waar u was rond twaalf uur. Of u wilt of niet.

Als je veertien jaar bent ga je niet meer in het oubollige provinciestadje de Koninginnedag vieren natuurlijk!
Betaal-tactisch vraag je je pap of ‘ie je naar het station brengt en zo ga je eens echt feest vieren!
Onze Lili is voor een paar dagen richting vriendin Angel.
En ik vraag me al sinds tien uur af hoe het kan dat ik komende maand voor minder geld per vliegtuig naar Ierland ga. Een enkeltje heen en één terug naar Almere zijn tegenwoordig duurder dan een vliegtuigretourtje…

De oplettende lezer van deze pagina weet het al jaren: Vis kun je niet eten! Vandaag werd ik weer eens geconfronteerd met een risico wat met het eten ervan samenhangt: Je krijgt er een spraakgebrek van!
Ik kan me voorstellen dat er wat uitleg verschuldigd is: Vandaag werd vanwege de uitbreidingen op de werkvloer buiten ook onze werkruimte binnen uitgebreid. Achter mijn rug werd dit uitgevoerd door een aantal rasechte Volendammers. Het communiceren tussen de mannen was een verbazend fenomeen: Onverstaanbaar. Terwijl ons Zeeland veel moeilijke dialecten kent besefte ik dat een dergelijk Volendams taalgebruik zo onwerkelijk is dat het maar een verklaring kan hebben: Teveel vis eten!

Ons jaarlijks bezoek aan Jurgen Raymann werd gisteren voorafgegaan door een bezoekje aan Ria en Joop [KLIK]. Grappig om te zien hoe een beroemde weblogger in het wild is! Een aai voor Simba en een blik op de duiven is in het echt toch een stuk fijner. Bovendien is een bezoek aan Schouwen Duiveland in de lente altijd een aangenaam tijdverdrijf, ware het niet dat de heersende toeristische snelheid de reistijd verdubbelt.
Ook Raymann was goed op dreef: Beter dan vorig jaar werden ditmaal familiebanden uitgediept. Aangezien ook ik een schoonfamilie heb waren er veel aanknopingspunten en als u weten wil waarom een vrouw op de Efteling lijkt is een bezoek aan het theater een goede suggestie!

Heel opmerkelijk vandaag is het bericht over de aanstaande hongerstaking van Mia Farrow. Mia (ooit weleens iets met films gedaan is me verteld) wil om de aandacht op Darfur (een stukje Afrika waar ze alleen elkaar te eten hebben) te vestigen in hongerstaking. De staking heeft echter zo z’n beperkingen: Deze week vreet ze zichzelf vol met vitamines (doen ze in Darfur niet), ze laat wekelijks haar bloed controleren (doen ze in Darfur niet), als het niet goed gaat stopt ze met staken (doen ze in Darfur niet) en ze ziet het meer als een ’spirituele reis’ (hebben ze in Darfur niet). Na afloop zullen de camera’s op deze heldhaftige staker gericht zijn.
Wie denkt er dan nog aan Darfur?

Tsja, het is een beetje de goden verzoeken gebleken…
Ons trouwe aanhangwagentje doet alweer twee jaar prima dienst. Voor 100 euro hebben we er een ideaal tuin-verbouw gereedschap aan. Vandaag gaf een van de banden het echter op: Een grote knal en ho maar… Ach ja: Van een wagentje van precies vijftig jaar oud kun je niet alles meer verwachten. Jammer alleen dat er een halve kuub zand in lag. In elk geval zit er nu links een fraaie Michelin onder, aan de rechterkant prijkt een GoodYearband die Marcel een paar maanden geleden moest aanschaffen nadat hetzelfde was gebeurd toen er een halve kuub grond in lag. Voorlopig kunnen we weer karren tot 2059!

Het kostte moeite, maar het is gelukt!
Om de achtertuin te voorzien van een mediterraan uiterlijk hebben we al een mooie oleander. nadat we vorig jaar lazen dat die plant ook in het geel verkrijgbaar is zijn we de afgelopen zomer in Italië in zeker vier tuincentra op speurtocht geweest, maar helaas: Alleen in het rood werden ze aangeboden. Maar nu hebben we er een paar: De plaatselijke Groenrijk vestiging heeft ze momenteel in de aanbieding, dus vader en dochter hebben gescoord vanmiddag.

Het is opmerkelijk: Als iemand in onze regio ernstig ziek is gaat de reis al snel met de tettuuter richting derde wereld: België!
Provinciegenoten worden massaal opgenomen in Antwerpen en in ons geval in Gent. Zo wordt er nu al enige tijd dagelijks door ons gependeld naar een ziekenhuis wat ongeveer net zo groot is als onze plaatselijke binnenstad en waar het verplegend personeel een uitermate kundige indruk op ons achterlaat. Details hiervan volgen wellicht snel, maar een opmerkelijke beschrijving van het Universitair Ziekenhuis in Gent wil ik u niet onthouden: Neem het restaurant. Voor prijzen die in ons land sinds de invoering van de euro onmogelijk zijn kan er prima gegeten en gedronken worden. Vooral dat laatste is opmerkelijk: Tien soorten vloeistof kan men er bekomen: Koffie, thee, sinas, cola en zes verschillende soorten bier! Bij verpleging, bezoekers en patienten is de bovenste etage dan ook erg in trek. We hopen echter niet alleen voor onze dierbare patiënt op een spoedig herstel: Ook de auto heeft deze week al diverse anonieme schades opgelopen in de parkeergarage.
Het blijft België…

Na tien jaar moet ik het toegeven: Er is inderdaad een kans om te winnen in de Staatsloterij.
Collega’s en inmiddels soms al oud-collega’s hebben reden om met me te grijnzen!

Ik zou het niet meer over het werk hebben dit jaar, maar aangezien onderstaande afbeelding van m’n collega’s vandaag voorop het Provinciale Sufferdje prijkt toch een uitzondering! Jawel wereld: De foto toont U een flink aantal mensen waarmee ik veel vrije tijd doorbreng. Stuk voor stuk harde werkers, goed voor collega’s en werkgever en daarom vanwege de enorme inspanningen door De Baas blij verrast met een foto voorop de krant! [KLIK]
Mijn portret ontbreekt overigens: Uiteraard was ik op dat moment druk werkend achter de schermen in de controlekamer en volgde de feestelijkheden daarvandaan via de bewakingscamera’s.
Een volgend complimentje bestaat mogelijk uit loonsverhoging. Ze blijven aardig die Amerikaanse Bazen!