Vanmorgen werd de ‘micro-brouwerij in wording’ in de achtertuin voorzien van een heuse betonvloer. Met een wapening die zelfs de grootste dronken tor voor doorzakken kan behouden is het weer een stap verder in de richting van de Hosternokke-stout i.o.
Omdat beton nu eenmaal moet drogen kon de middag mooi worden benut om weer een stuk of 35 tegels te leggen in de tuin voor de blokhut. Met de muziek van Veronica op de achtergrond leek het net of ik op het werk was. Met datzelfde Veronica is altijd een ongeschreven afspraak aanwezig: Zodra Hotel California komt gaat ‘ie uit. Gelukkig kwam dat zeikplaatje niet, maar wel weer de dagelijkse dingen in Somertijd. Zoals altijd doen ze dan heel geheimzinnig over ‘dat muziekje’. En daar is niets geheimzinnigs aan: The Brickhouse and Rastrick Brassband met ‘The Floral Dance’. Een hit uit 1978.
Gewoon even luisteren dus…

Onze stad is vandaag de ‘City of Dance’. Het jaarlijkse muziekgebeuren is weer in town. Vanmiddag zagen en hoorden we al een aantal DJ’s hun kunsten vertonen, maar toen een Rotterdamse groep hiphoppers met fietsen en kettingen ging staan zwaaien vonden we het tijd om maar in de tuin te gaan zitten. Daar horen we nu de schemering al is ingetreden nog steeds de beats vanaf het terrein aan de rand van het centrum.
In de tuin staat nog een bak waarin de restanten van de oude vijver worden gekoesterd. Een stuk of tien salamanders, slakken en wat groen. Als we wat verder zijn met de tegels krijgen ze een eigen stekkie op maaiveld hoogte, maar voorlopig zitten ze in een ton en voeren we ze koivoer. Onderstaande jongeman lijkt wat verveeld te spelen met z’n eten…

Gedurende de afgelopen week stonden er veel klussen en werkdagen (en -nachten) op de kalender. Nu is het weer weekend en bedenk ik me dat een foto van het verfrek van Praxis nou niet zo’n boeiende aanvulling is op de fleurigheid van deze website. Daarom met een derde mok koffie binnen handbereik maar even verder borduren waar veel webloggers en kranten hun ruimte momenteel ook al mee vullen: Zomerhits!
Volgens mijn onbescheiden mening bestaan er een hoop mooie zomerhits, maar is er toch al 34 jaar eentje die er met kop en schouders bovenuit steekt: Jimmy Gilstrap!
Daarom eens een Joew Tjoep filmpje hieronder. “Feels so good…”
(Moeten alle loglezers via Hyves, Facebook, Netlog, Twitter, LinkedIn, en RSS maar gewoon op Hosternokke klikken )

Zoals iedere dag is het lezen van het Provinciale Sufferdje een vast ritueel. Met name de lokale dingen zijn boeiend, de feiten van vijftig kilometer of verder staan dan inmiddels al langere tijd op internet, maar het plaatselijke: Daar doen we het voor!
Zoals vandaag: Anderhalve pagina wordt ingevuld door de kip Mevrouw Austra. Voor de niet lezers (helaas staat het niet op de website) een kort overzicht: De kip is bijna 12 jaar, won nooit een prijs en was de eerste kip die de eigenaar ooit kocht. Na haar dood gaat ze niet in de soep, maar wordt begraven. U begrijpt: In ons gezin kan de dag niet meer kapot na het vernemen van deze kennis! Mocht u een gescande versie van de foto willen waarop mevrouw kip staat: Mail de courant, want de foto is te groot voor onze A4 scanner! Het kappen van bomen voor het maken van de krant wordt echter helemaal goedgemaakt door deze enorme portretfoto van deze dame die geen wenkbrauwen heeft. Wist u dat? Kippen hebben geen wenkbrauwen!
Het zelf in huis halen van deze lokale kwaliteitskrant kost u overigens € 261,75 per jaar.

Aan mij is het niet uit te leggen wat er nou leuk is aan een tuincentrum. Noodgedwongen moest ik er ‘even’ heen, wat op zich niet zo moeilijk is, maar er wegkomen is een heel ander verhaal!
Gemiddeld kom ik er een keer per twee jaar, maar dan heb je ook wat: Om even naar buitenmateriaal te kijken word je langs werkelijk alle onderafdelingen geleid: Servies, tijdschriften en zelfs saucijzenbroodjes. Alles wat een normaal mens niet in de tuin plant moet ge-showd worden, want een tussendoor uitgang is niet aanwezig. Alleen daarom al heb ik een hekel aan deze groene maffia. En dan heb ik het nog niet eens over alle in de weg staande bejaarden die hun rollator precies middenin deze snelweg planten.
Planten kun je dus beter bij een kleine kweker of op de markt halen. Sneller en zeker een stuk voordeliger, zelfs zonder Fleuri’s!

Vandaag even een beetje onbetaalde reclame op deze plaats!
Gisteren waren wij met de heel ruime Renault Master naar Heerlen om een blokhut op te halen. Een aantal mensen vroeg zich al af waarom we in vredesnaam 200 kilometer gingen rijden voor zo’n ding (en u begrijpt: Ook die afstand weer terug), maar na uitleg dat het betreffende bedrijf (Eurohandelsonderneming, KLIK ) wel bijna de helft goedkoper is met alles voor de tuin wordt het verhaal wat duidelijker. De aangeboden koffie zorgt ervoor dat de aardige Limbo’s een linkje krijgen.
Zo kan ik meteen de link volgend jaar terugvinden, want die natuurstenen tafel zal er dan vast wel moeten komen…
De blokhut staat momenteel als bouwpakket in de garage, maar wordt na twaalf jaar eindelijk de lokale micro-brouwerij. Eindelijk een plaats waar de bierbrouw hobby wat uitgebouwd kan worden zonder eerst een arsenaal aan fietsen, gereedschap en tuinspullen te moeten verplaatsen.
Onderstaande foto geeft een blik op de Eurohandelsonderneming. Ons tuintje is iets beperkter!

Ook dit jaar zijn we weer blij met de prestaties van onze meiden! Niet dat we het altijd zo eens zijn met het streven wat in deze wereld zo duidelijk aanwezig schijnt te moeten zijn, maar de eindrapporten van ons tweetal liggen ter inzage en zien er keurig uit.
Volgend seizoen wachten Havo3 en ROC-2, maar eerst een heel lange vakantie…

Zoals al gemeld komt er nogal eens wat geschiedenis boven in onze tuin. Zo ook vandaag weer bij het weghalen van de erfafscheiding. De buurman wist te melden dat de stalen paaltjes ooit spoorrails waren. De opmerkelijke vorm was ons eigenlijk nooit opgevallen, maar inderdaad: Het zou goed kunnen.
Wat blijkt: Toen ons huis begin jaren vijftig werd gebouwd kon men slecht aan alle materialen komen. Zodoende werden de rails van de vroegere Walcherse stoomtram als erfafscheiding gebruikt! Een goede oude foto kon ik even niet vinden, maar m’n ansichtkaartenverzameling heeft een afbeelding van precies een eeuw geleden met de stoomtram vlak bij de plaats waar we nu wonen.

Grappig om te zien dat zelfs een kunstwerk onderhoud nodig heeft.
Voor ons stadhuis staat een heel lullig fonteintje. Toeristen vinden het nog weleens leuk, maar de door de bewoners ooit gevraagde fontein is wel iets anders dan hetgeen ervoor gekomen is. Hoe dan ook: De loodgieter heeft er een klant aan. Zelfs een micro waterleiding heeft af en toe onderhoud nodig naar nu blijkt!

De laatste loodjes kunnen loodzwaar zijn…
Vandaag werden de laatste tegels voor de tuin bezorgd. Dertig vierkante meter in de vorm van 120 tegels. Elk met een fors gewicht. Even met het hele gezin aanpakken dus! Nu donderdag de gewenste blokhut ophalen in Limburg en dan maar hopen dat alles gereed is voor de vakantie zich aandient.