Er was een tijd dat een computer een speeltje was. Een gadget waar alleen echte freaks hun tijd aan verdeden. Die tijd is al lang voorbij inmiddels, want wie gaat er nog rekeningen betalen met een overschrijvingskaart of stuurt nog een echte brief tegenwoordig?
Toch werkt het internet gereedschap niet erg mee de laatste tijd. Deze webpagina wordt niet goed weergegeven door Internet Explorer bijvoorbeeld. Een eind naar beneden draaien aan uw muiswiel is daardoor noodzakelijk om de laatste krabbels te bekijken helaas.
Op de huiscomputers gaat het echter met Firefox ook niet soepel. Ondanks voldoende geduld is een erg vaak zichtbare zandloper wel erg vervelend aan het worden en daarom staat nu op zowel de PC als de laptop Chrome te glanzen. Voorlopig zijn beide genoemde problemen in Chrome niet aanwezig en heeft Google alweer een beetje meer terrein ingepikt in Casa Hosternokke. Uw webpaginavoltikker gaat weer rekeningen betalen en laat het scrollwieltje weer wat meer met rust.

Onderstaand plaatje lijkt wat op een foto die deze week in de plaatselijke krant stond. Het viel al veel buurtgenoten op dat het weer de tijd is van de spinselmot. Als je er dichtbij staat zie je werkelijk duizenden rupsen die door elkaar krioelen en ondertussen de hele struiken opeten. Een jaarlijks terugkerend spektakel. Als ze eenmaal in hun cocon zitten keert de rust weer terug. Dan worden het vlindertjes en dat zijn de mooiste dieren uit de natuur heb ik deze week geleerd!

De Tuin van Casa Hosternokke is sinds vorig jaar op orde. Meer dan honderd vierkante meter betontegels en natuurlijk 22 kuub water voor de koi. Ook de Mediterrane planten gaan goed, terwijl de haag tussen tuin en het aangrenzende woonzorgcomplex zienderogen groeit. Toch waren er een paar dingen die nog moesten gebeuren: De bierblokhut inrichten als brouwplek en een degelijke tafel. Die laatste hebben we vandaag binnengehaald: Chinees hardsteen is het geworden. Na wat speurwerk zijn we er een flink eind voor gaan rijden, want een paar honderd euro besparen lukte door het in Lith te halen. Da’s een plaatsje vlakbij Rosmalen en zodoende sleepten we vanmiddag 360 kilo China over de zuidelijke snelwegen! Aardige mensen waren het in Lith, vandaar een linkje: [KLIK]

De eerste ronde langs de Eiffeltoren zit erop voor 2010. Tsja: Iedere gek z’n gebrek en ik claim dit dan ook maar als één van de mijne…
Op de motoren ging ik met Thea in m’n kielzog even naar Parijs om onderstaande foto te maken. Best leuk gelukt voor een Eifoon plaatje vind ik achteraf. Via Twitter en Foursquare kon het thuisfront precies zien waar we ons bevonden dit keer.
Het was erg warm in de Lichtstad en uiteraard erg druk. Het is vast onmogelijk om niet-motorrijders te vertellen hoe heerlijk de Franse A1 is met 140 km/uur en wat voor kick de Champs-Élysées geeft als je rond de Arc de Triomphe rijdt. In dat geval hoop ik dat U me dit gebrek gunt…

Het is toch ‘ns gelukt: Mooi weer tijdens Pinksteren! Meestal beloven de weermensen het om toeristen te prikkelen, maar dit jaar kregen ze gelijk… Ons schiereiland is overspoeld door toeristen en het is mede door het jazz-festival in het centrum een gezellige boel. Terrassen en tuinen zitten vol en ook de stranden trokken heel wat file-vorming aan. Ook feesten worden hier en daar gevierd: Het meiske op onderstaand plaatje gaat binnenkort heel waarschijnlijk ‘ja’ zeggen. Het zal ongetwijfeld echte liefde zijn, want om nu zo uitgedost in een overvol centrum te collecteren terwijl het draaiorgel achter haar ‘Daar komt de bruid’ speelt heeft toch heel wat diepe gevoelens nodig…
Verder is er een oude blog-bekende terug van weggeweest: Downer ‘doet’ het weer! Onze Zeeuws-Vlaamse blogster is in de tijd dat deze webpagina pas begon een bron van inspiratie geweest. Top dus om weer eens de Westerschelde over te klikken!

Eindelijk is de zomer op komst. Tussen de oleanders en Italiaanse jasmijn smaakt de prosecco prima en is het goed fantaseren over dat huisje in Umbrië wat er best nog eens mag komen: vlakbij Assissi, op de weg richting Perugia. In die buurt bezoeken we Franciscus en Chiara en eten het lekkerste ijs van heel Europa! Een klein stukje verder reikt de fantasie door het vorig jaar meegebrachte stekje van de vijg uit Ostia. Het groeide daar tussen de stenen van een ruïne uit de Romeinse tijd. Ostia was ooit de garnizoensplaats van het Romeinse leger, dus ons stekje is nazaat van een rijke historie! We fantaseren lekker door in de Zeeuwse zon!

Inmiddels is de trots van onze familie al zestien maanden oud. Op zo’n mooie middag als vandaag bood gaat ze dus eens op onderzoek uit bij ons in de tuin. Nichtje Fenna ontdekte al heel snel dat het voeren van vissen erg interessant is. De koi eten uit haar knuistje. Het is wel duidelijk dat de vijver boeiend genoeg is om vaker aan oma’s hand binnen te lopen en dat is prima nieuws voor oom en tante!

Walcheren ruikt naar fluitekruid, Oost Brabant stinkt naar varkenspoep en de Eifel geurt naar bloeiend koolzaad. Afgelopen dagen zagen en roken we de waarheden achter deze stellingen. Bijna een traditie is het inmiddels: Gedurende Hemelvaart of Pinksteren gaan kamperen in Duitsland. Dit jaar weer in Heimbach, middenin de Eifel, met vijftien personen aan de rand van de Ruhr. Na even wat beter weer afgewacht te hebben ging ons groepje van vier motoren oostwaarts om te ontdekken dat avonden lang en hellingen geel zijn in dit mooie stukje van Duitsland. Voor liefhebbers van een mooie omgeving en heerlijke bochten is nog geen 300 kilometer rijden toch onweerstaanbaar!

Een vreemde dag altijd die Hemelvaartsdag. De winkels blijven gesloten terwijl de markt gewoon open is. Een dag zonder plannen, want eigenlijk zouden we met een grote groep in de Eifel doorbrengen. Nu is ons plaatselijke weer niet echt slecht, maar in de Eifel is het aan het regenen en nog geen tien graden. Niet aangenaam om daar te kamperen in de luwte van je motorfiets dus!
Wel een mooie middag om nog eens na te genieten van de Giro rit van afgelopen maandag: De Sporza versie, gebracht door de Belgische VRT zoals Sofie opmerkte, is erg sappig voorzien van commentaar. Dat Zeeuwen geen ‘Zeelanders’ zijn en dat NAP niet geheel goed wordt uitgelegd is de enige kritiek. De verslaggevers waren goed voorbereid en vol lof over onze stad en dat doet een mens toch weer goed. Onze eigen Mart Smeets liepen we maandag in de St. Pieterstraat letterlijk tegen het lijf en liet een heel andere indruk achter.
Er waren al wat vragen over een opname van de rit: Mocht u nog zoeken dan roept u maar voor een kopie.
Aan het eind van de reportage staat ons huis net niet in beeld: Iets links van onderstaand plaatje wonen we. Wel waren we zelf op het scherm te zien, maar dat was wel heel erg kort..!
En dan deze site: Er zijn wat problemen met weergave in Internet Explorer, maar een goed oplossing weet ik nog niet. Gelukkig gebruik ik zelf altijd Firefox…

Al sinds 1981 praat ik op de radio, al sinds 2003 schrijf ik op deze site en al sinds de periode ertussen wil ik schrijven. Nu is dat laatste niet zo vreemd, want het schijnt dat dat dertig procent van m’n landgenoten dat ooit nog eens wil. Een compleet oerbos zou eraan moeten geloven als het zou worden uitgevoerd. Diverse stukjes staan her en der op de computer gereed en daarbij is een groot aantal onderwerpen aan de orde gekomen. Helaas heb ik wel geleerd voor het bouwen van fabrieken, het bedienen ervan, het blussen ervan en zelfs om de slachtoffers ervan te begraven, maar niet om te schrijven. Als amateur wordt echter binnenkort een eerste bijdrage van me gepubliceerd in De Bode, een huis aan huisblad in onze regio. Als bestuurslid van de Stichting mag ik meeschrijven op een vast plaatsje in deze krant en het onderwerp is daarom niet moeilijk: De stad waarin ik woon. Op 26 mei ligt De Bode in de brievenbus en als het schaamrood niet te hoog oploopt staat het dan ook gewoon op deze plaats…
Inmiddels zijn er al drie nieuwe onderwerpjes aan het bovenkrabbelen voor een vervolg hierop.