Misser

Jaarlijks is er muziek op de Markt tijdens Koninginnedag. Vroeger gemaakt door muziekkorpsen, toen iedereen dat beu was door Bløf en toen iedereen dat weer beu was door andere artiesten. Omdat het budget steeds krapper wordt was er vanavond een spetterend optreden van de Time Bandits gepland. In de tijd dat we nog nooit van een Golfoorlog hadden gehoord en sommigen zelfs nog zwart wit TV hadden had dat groepje muzikanten een aantal leuke grammofoonplaatjes. Helaas stond de zanger Alidas Hidding vanavond alleen op het podium en eveneens helaas, het enthousiasme van het publiek liep snel terug. Alweer een bewijs dat dingen van vroeger in je herinnering beter zijn dan in het echt...
"Listen to the man with the golden voice" ging dan ook over David Bowie en zeker niet over hemzelf vanavond. De cafés liepen al snel weer vol. De namaak Robbie W. hebben we maar niet afgewacht.
 

Madrid

Een heel druk tripje was het de afgelopen dagen naar Madrid! Geen ontmoeting met Sinterklaas, maar wel prachtig weer, ruime, schone straten, prima metro, rustig verkeer, fraai gerestaureerde panden, paleizen, ministeries, gedenktekens, de gitaar van Gloria Estefan naast de lederen kledij van Madonna in 't Hardrockcafé, leuke ontmoetingen, mooie señorita's en zelfs nog wat geleerd: Real Madrid heeft niets met het 'echte Madrid' te maken, maar is een club van schaars geklede mannen die in die enorme betonbak iets doen. Ze waren niet thuis gistermorgen, maar hun bekers stonden wel te blinken.
 

Biertje

Al een flink aantal jaren is er een alcoholische traditie waar te nemen onder de collega's: Een gezamenlijk biertje op z'n tijd is altijd reden tot vertier! Aangezien ik al geruime tijd bij m'n werkgever op de loonlijst sta zijn er al behoorlijk wat horecaondernemingen bezocht en zo kwam het gespreksonderwerp op de locatiekeuze. Het werd weleens tijd om eens gek te doen: Geen biertje op de Markt of bij Bommel, maar echt iets anders...
Aangezien een bierstad als Dublin toch wat koud kan zijn eind april en een beetje zon op een terras wel gewenst is kwamen Zuid-Europese locaties ter sprake. En zo komt het dat uw paginavoltikker met een aantal collega's morgenochtend vroeg in een vliegtuig stapt om een avondje te gaan proosten in Madrid. Dinsdag weer terug, want diezelfde werkgever verwacht ons woensdagmorgen weer fris en wel op het appèl...
 

Bouwonderneming

Mocht u zich afvragen of alles toch wel goed gaat bij ons: Jawel! Alleen nemen andere dingen even wat tijd in beslag. Met name de klus in de achtertuin. Voor 80% zitten de stenen op hun plaats. Daarvoor was al ruim vijftien vierkante meter gewapend beton gemaakt en tussendoor een hoop ritjes van en naar bouwmarkt en zand- en grindhandel. We schieten lekker op, maar zeker tot komende vrijdag is er een bouwvak-vakantie ingesteld. De vissen moeten dus weer een pietsje langer wachten voor de vijver gereed is!
 

Popmuziek

Deze week stond het weer eens in de krant: De bevolking gelooft al lang niet meer in de politiek. Een poging om dit te veranderen is een paar maanden geleden door de Partij voor de Dieren helaas niet suksesvol afgesloten: Goudvissen zwemmen nog steeds in ronde kommen en met uitsterven bedreigde insecten zijn nog steeds niet beschermd...
Gelukkig is er nog een populist opgestaan: Onze Vaderlandse Talibanstrijder Nelis Zondag (u weet -misschien- wel) maakt het nog gekker dan de baarden in het verre land van de Kite Runner, zijn SGP stelt namelijk voor om popmuziek te gaan verbieden. Daar was nog niemand opgekomen. Vandaag schrijft de PZC:
 

ARNHEM - De Gelderse SGP-Statenfractie is voorstander van een verbod op popmuziek en zou deze vorm van muziek meteen verbieden als zij een meerderheid had.

Volgens SGP'er Nelis Zondag wordt popmuziek gebruikt ten dienste van de mens en niet ten dienste van God. "Popmuziek heeft de intentie de mens los te maken van God. Vergeten wordt waartoe de mens op aarde is."

Misschien heeft hij een punt onze vrind Nelis. De bouw achter ons huis wordt een rustplaats, liefhebbers van Chopin, Bach en Marco Borsato komen ook eens aan bod en op de radio is er eindelijk weer eens gesproken woord!
Vragen we ons wel af wat te doen met uitzonderingen: Thank God it's Friday bijvoorbeeld, of thank God I'm a country boy. Ook God is a deejay is bedenkelijk, net als heel veel Kerstplaatjes...
We wachten het even af en ondertussen dreunt boven mij zoals iedere avond op de voorkamer Linkin' Park bij de ene dochter, wat dance dreuners op de andere slaapkamer bij de oudste en zet ik beneden Live maar weer eens op!
 

Tevreden

Het is over twee maanden alweer vier jaar geleden dat ik hier schreef over onze Ome Kees. Hij was met zijn dochters op bezoek bij ons, want de hele familie woonde in Canada. Ook in hun huis in de buurt van Vancouver waren we al eerder te gast. Ome Kees had veel meegemaakt in de oorlog: In het verzet, opgepakt, kreupel geslagen in het concentratiekamp en daarom in de vijftiger jaren geëmigreerd. Veel vertelde hij er niet over, maar een aantal intieme, oorlogsgerelateerde familiezaken werden me wel duidelijker tijdens de laatste keer dat hij hier was.
In de tijd dat het verzet volop in actie kwam was Ome Kees aangesloten bij een lokale verzetsgroep, de 'Groep van Beesd'. Samen gingen we naar de nieuwbouwwijk waar de straten vernoemd zijn naar zijn medestrijders die inmiddels overleden waren. Alleen hij en zijn vriend Piet leefden immers nog. Daar vertelde hij me dat er ooit ook een 'Ome Kees straat' zou komen. IJdel was hij zeker niet, maar een klein spoortje van trots meende ik toch te zien op die zonnige dag in 2004, daar in de Veerse Poort.
In november 2006 overleed hij. Een geweldige, positief denkende persoonlijkheid, waar we het thuis nog regelmatig over hebben.
Inmiddels een jaartje na zijn overlijden kwam de gedachte aan de straatnaam weer boven. Ik zocht contact met stadsarchivaris Peter Sijnke en besprak het hele verhaal uitgebreid met hem. Nu, een paar maanden later staat er een fraai stukje in de krant: Ome Kees zal terecht een beetje trots naar beneden kijken! We gaan het straatnaambord binnenkort  bekijken en denken met trots aan Ome Kees, terwijl we een van zijn grootste passies ook nooit zullen vergeten...
 

Rondje

Vorig jaar waren we qua weer erg verwend in ons land. Mede daardoor hadden motorvriendinnetje Thea en ik al een tijd geleden afgesproken dat we ver weg zouden gaan vandaag. Gedacht werd aan Luxemburg, Trier, Parijs...
Toen we echter om een uur of negen Antwerpen passeerden was de eerste forse bui een feit. Na een verplichte stop vanwege een kapot achterlicht toch maar richting Brussel. daar hebben we heel wat dingen gezien. Vooral stoplichten. Wel mooi weer op dat moment, vandaar een doortocht richting Luik. Nou is Liege een erg mooie stad, maar dan wel in de zon. Die was er weer niet, sterker nog: De Waalse Moesson leek begonnen. Dan maar naar Hasselt en door de druilerige Kempen naar Eindhoven. De Zweedse Ikea 'Almond Tarta' is altijd welkom bij het thuisfront, dus even droge en warme voeten opdoen is een mooi excuus. Via Breda uiteindelijk weer terug naar huis, waarbij ons land droog was.
Een paar opstekers van vandaag: Ga nooit door regenachtig België zonder reservelampjes, koop eindelijk eens droog blijvende motorschoenen en spreek snel de volgende datum af, want deze ruim 500 kilometers vragen om meeeer!
 

Rommelmarkt

Normaal zijn rommelmarkten niet erg aan ons besteedt. Het is juist een regelmatig terugkerend gevoel van opluchting als er weer eens een lading overtollig huisraad 'naar stort' gebracht wordt. Omdat 'ons' Roparunteam vandaag een dergelijke rommelmarkt had georganiseerd en mij gevraagd was om foto's voor de site en andere publicaties te maken deed ik met Lili een rondje langs de kramen. Zij scoorde drie Pocamon plaatjes die kennelijk nog niet in d'r collectie opgenomen waren en mijn oog viel op een grote voorraad speldjes. In de jaren zestig waren die heel populair als verzamelobject. Aangezien mijn voorgeslacht altijd winkels had in die tijd kende ik er een heleboel van, want die werden daar aan de klanten gegeven, maar de leukste waren toch die van Veronica! Op een paar websites stonden ze weleens en daarom wist ik ook de prijs die verzamelaars ervoor geven. De verkoper wist die duidelijk niet: Twee euro voor drie speldjes is echter geen reden om ze nog eens door te gaan verkopen.
 

Kwijt

Je zult maar Neptunus zijn...
En je drietand kwijt...
Het overkwam de windvaan op ons stadhuis al ruim een jaar geleden. Vandaag is er eindelijk actie voor de oude zeegod: Een hoogwerker helpt zoeken en mogelijk dat er zelfs een nieuw stuk gereedschap aan de man's hand komt. Bij Praxis hoef je die alvast niet te gaan zoeken: Daar hebben ze tegenwoordig wel koffie- en MP3 apparaten, maar een degelijke vergulde drietand is erg veel gevraagd!
Op de inzet hieronder zie je hoe het was...
 

Telefoonherinnering

Vroeger was er natuurlijk niet veel in de wereld beter dan tegenwoordig, met uitzondering dan wellicht van telefoons!
Vroeger rinkelde de T65 en met gezwinde spoed snelde er wel een huisgenoot naartoe om de grote grijze hoorn ter hand te nemen. Dat was een stuk handiger dan nu. Nu moet je op je scherm kijken wie het is die je waar-dan-ook lastig valt. Ook het vaste toestel was toen nog vrij van terreur: Geen hypotheek offertes of natuurbeheerders die je van je warme prakje afhielden en ook geen nummermelders waardoor je niet hoefde te piekeren 'wie dat in vredesnaam ook weer is". Gewoon opnemen en praten. Gewoon thuis en niet als je verder dan tien meter van huis was...
Tegenwoordig is het allemaal niet makkelijker. De ringtones gillen door de wereld en in huis bij ons ligt er altijd wel ergens een trilfunctie z'n ding te doen. Ook niet handig (maar volgens internetsites wel erg belangrijk): Firmware updaten! Zojuist ben ik uren bezig geweest. Eerst alles uit je mobiel opslaan, dan de nieuwe software downloaden en uiteindelijk alles upgraden. Allemaal hartstikke belangrijk! na het aanzetten wist dat stomme ding niet eens meer dat het Nederlands de voorkeur heeft. Echt dom... Dat was met die ouwe T65 toch een stuk beter: Die deed het ook zonder update: Jarenlang geen probleem. Zelfs zonder stroom deed 'ie het. Probeer dat maar eens met je draadloze thuistelefoon.
Gelukkig zet ook een mobieltje veel dingen goed, al waren MMS en internetfuncties vroeger simpelweg niet nodig. Nou ja: Hij doet het weer en de allermooiste functie is ook weer in orde bevonden: De vliegtuigmodus is weer in orde
Nu nog maar even hopen dat alle adressen weer simpel teruggezet kunnen worden en dat het geweldige Track-ID weer zijn ding doet.
 

Eerlijk

Nee, we gaan nu eens niet verkondigen dat we nooit iets doen wat niet mag, maar door het plaatsen van onderstaand plaatje hopen we de twijfel over het eerlijk verkrijgen van bouwmaterialen voor te zijn!
We gaan deze week weer lekker door stad en land met karretjes vol zand, grind en cement! Nu dus ook met betonijzer en betonblokken. Tsja: Het ijzer ligt in grote stapels achter onze tuin bij de bouw van het zorgcomplex, maar eerlijkheid en onze eigen schutting zorgen ervoor dat we het gewoon vanmiddag in de bouwmaterialenzaak gehaald hebben!