
Overal waar we in vakanties komen, van Vancouver tot Boedapest en van Berlijn tot Rhodos is de milkshake van McDonalds een vast ritueel. Zeker vandaag, toen het opnieuw 34 graden werd waren de vier jeugdigsten erg blij om in Santa Pola de fameuze M te zien. Helaas voor de kids zijn de Spaanse McTaps uitsluitend gevuld met smakelijk Mahou bier. Een shake kun je wel vergeten hier. Misschien morgen: we kunnen het toppunt van vakantievierend Nederland niet overslaan en gaan dan naar Benidorm!

Na in de afgelopen jaren de traditionele vakantielanden rond de Middellandse zee gezien te hebben ga je vanzelf de hele handel vergelijken. Het vergelijken van Spanjaarden ten opzichte van Grieken, Kroaten en Italianen is na een week niet moeilijk: Ze spreken alleen hun eigen taal, kunnen echt niet autorijden en zijn zeker niet de vriendelijkste. Gelukkig zijn strand en zee om de hoek en schijnt de zon volop. Na de siësta is het snorkeltijd en dat maakt een gebrek aan lokale cultuur weer goed!

Best lullig voor 'thuis' om te melden dat het erg warm is... We zijn dan ook
een kleine 2000 kilometer naar het zuiden gereden. Pas 200 km onder Barcelona
kwam zaterdagmiddag de zon. Sindsdien is het 33 graden. Heerlijk toeven hier in
Alicante waar gelukkig wel steeds een zacht briesje staat. De zee is lauw, het
bier koud en het verpozen zodoende aangenaam.
De gsm's hebben moeite met ontvangst hier, dus ook dat geeft rust. Jammer alleen
dat Spanjaarden hun draadloze netwerken beveiligen... De familie groet u vanaf
het dakterras vanuit het land van Sinterklaas, met zicht op een prachtig
lonkende Middellandse zee
Het hele huis is vol verdriet. Na een bezoek vorige week met Lili's rat waren
we al erg ontdaan. Mew (je zegt 'miejoe') had geen abces maar een tumor. 'Niets
aan te doen bij ratten' aldus de dierenarts. Een zware week dus, want Mew is een
volwaardig gezinslid die altijd bij ons is sinds Lili haar kreeg toen ze elf
jaar werd. Mew eet mee aan tafel, zit samen op de bank, maakt ook huiswerk of
gaat mee naar buiten. Alle vier zijn we er wel gek mee dus, maar met de
mededeling van vorige week moeten we iets: regelmatig bloedt de kleine meid en
onderdak zoeken tijdens de vakantie is niet erg verantwoord op deze manier.
Zodoende zijn we zojuist samen teruggeweest en Mew heeft een prikje gekregen.
Intussen ben ik wel kwaad op 'de mensen': Alle tamme ratten dragen
kankercellen met zich mee. Alle voorouders zijn namelijk laboratoriumdieren
geweest. Als je dus een jonge rat haalt weet je op voorhand dat ze gemiddeld
anderhalf jaar oud worden. Leg dat de kinderen maar eens uit die in een rat het
ideale huisdier treffen. Waarom mogen dergelijke diertjes doorgefokt worden?
Zorg voor een 'zuivere' lijn, zodat ze (net als in de natuur) vijf jaar kunnen
worden en op een gewone manier dood gaan...
Mew krijgt het allermooiste plekje in de tuin.

Best handig voor op reis eind deze week: De Nokia heeft TomTom in z'n bits en
bytes. Omdat onze reeds gepoetste Tinus (sinds vandaag) niet alleen voorzien is
van een flinke kras na een liefkozing van ons buurmeisje d'r Toyota, maar ook
van een carkit kan de Nokia gewoon mee om de weg te wijzen. Mooi hoor die N
series: Gebeld hebben we er nog niet mee, maar de extra's zijn heel leuk! Maar
een klein nadeel hebt ook dit voordeel: Ooit de plattegrond van Frankrijk gezien
op een postzegel? Dat wordt wat... Een geslepen voorruit of tweede brilletje
misschien..?
We nemen toch ook maar papieren kaarten mee. Nadat twee jaar geleden de
navigatie verkondigde dat de "bestemming bereikt" was moesten we in de
douanehaven van Napels ook op zoek naar papier, want Pompeii was echt een stuk
verder...

Vreemde mensen die inwoners van Vlissingen: Toen er tijdens de bouw van onze
plaatselijke theatervijver een paar kleine dingetjes misgingen stonden ze
allemaal vreemde opmerkingen te maken. Tegenwoordig zwijgen ze, want nu hebben
ze er een college van wethouders wat nog dwazer is dan de club bij ons. De dames
wethouders kunnen rondlopen in een leeg stadhuis, want ongeveer alle ambtenaren
zijn weggestuurd! Als ze hier nog niet een theater kunnen bouwen dan kunnen de
dames in Vlissingen toch zeker geen 1800 woningen bouwen. Het is dan ook niet
toevallig dat onderstaande advertentie op de Woonkrantsite staat.
Kunnen ze misschien de Aldi in huisvesten.

Na twee maanden geleden het boek 'Dit was Veronica' in één ruk uitgelezen te
hebben komt er een soort vervolg: 'Herinnert u zich deze nog?' wordt de titel
van een 600 pagina's tellende uitgave. Het gaat over de geschiedenis van
Veronica van 1974 tot 2005. Op
de website
van schrijver Arjan Snijders zijn al flink wat delen te lezen. ik ben benieuwd:
Een levende legende om zeep helpen. Dat het gebeurde is duidelijk, maar hoe kwam
het..? Tot nu toe is Joop van der Reijden verdachte, maar wie weet na het
boek...

Toen twee jaar geleden de eerste studenten in onze stad een plaatsje kregen
hielden velen hun hart vast. Intussen is het een vertrouwd beeld aan het worden,
maar sommige vrezen werden bewaarheid. Een schreinend voorbeeld is het beeld van
Hercules. Twee eeuwen oud en als laatste overgeblevn uit een serie die ooit het
buiten "Toorenvliet' sierde. De Gemeente plaatste het ooit 'uit de weg' in de
tuin van gemeentewerken, maar ook daar wonen nu studenten. Tijdens de afgelopen
feestdagen werd de feestvreugde verhoogd door het monumentale beeld 'op te
knappen'. De Universiteit is op de hoogte en bood meteen aan om de restauratie
te betalen. Maar de media mocht het beter maar niet horen, want dat soort
uitspattingen liggen nogal gevoelig...
Maar aangezien het weer bijna kerst is toch maar eens een plaatje op dit log!
Het staat op het pleintje achter de Vlissingsestraat / Stadsschuur.

De hele week draaien we op
radio Popular alleen
nummer 1 hits. Een aardigheidje om eens iets anders te doen. Aan mij de eer om
de laatste twee uren te vullen vanavond. De allerlaatste nummer 1 hit uit de
geschiedenis wordt die ene die in de disco altijd uit je handen viel: De
Lambada! Alle meisjes in beginnende pubertijd en alle jongens in gevorderde
puberale periodes wilden hem horen, maar waarom moest het op een cd gezet worden
van drie inch? RSI voor de DJ van toen, maar nu weer leuk als herinnering. De
Lambada van Kaoma sluit de hitlijst van deze week af! Tussen zes en acht
vanavond.

Mede door het weer van de laatste tijd zijn we al aardig in de stemming aan
het komen voor de reis naar Spanje. Boekjes, kaarten, kleding... van alles werd
al aangeschaft. Ook in het mailverkeer komt de reis regelmatig aan de orde. Zo
ook met Jan, die door zijn liefde voor Spanje meestal Juan genoemd wordt. In de
mail wemelt het van de Spaanse termen, meestal wel te herleiden tot een Franse
of Nederlandse variant, maar vanmorgen was er toch een term die nader onderzoek
nodig had: 'no es moco de pavo!'
Of er een Spanjaard is die het snapt weet ik niet, maar er staat letterlijk: 'da's
geen kattepis'.

Telefoontjes vinden we leuk en dus keken we mee toen afgelopen week de
I-Phone in de Amerikaanse winkels kwam. Gelikt ding wat velen ertoe bracht om 's
nachts voor winkeldeuren te gaan kamperen. Eind dit jaar komt het toestel de
oceaan over en inmiddels zijn niet alleen de voordelen bekend: Alleen Vodafone
gaat hem voorlopig aanbieden (In de VS doet alleen AT&T dat), hij is bepaald
niet compatible met standaards en je hebt nogal wat extra investeringen nodig om
alles te gebruiken. Overigens is de situatie in Europa ook op telecom gebied een
stuk beter: netwerken zijn veel moderner (= sneller). De Amerikanen hebben zelfs
geen UMTS, waardoor internet op de I-phone lijkt op onze eerst Nokia's met
internet eind vorige eeuw...
Een gebruiker weet het
leuk te verwoorden...

De afgelopen week ging er na elf jaar een hoofdstuk dicht: De basisschool.
Een uitputtende week voor Lili die na het toneelstuk en andere activiteiten dit
weekend ook nog even met Eva, Anna, Jordi, Noortje, Thijs en nog een paar andere
brugpiepers in spe ging kamperen in Oostkapelle. Bijgaande foto kregen we
vanavond doorgemaild van vader Jan die na dit weekend nu ook aan vakantie toe
is!

Als er ongewenste post binnenkomt baal ik, zeker als het vermomd is in de
envelop van het nutsbedrijf. Post hiervan kan gewenst zijn, maar dat
hoeft toch ook weer niet. Zo was er vorige maand een grote brief vol lovende
woorden voor de eigen service. Alles vastzetten, liefst voor drie jaar, zodat de
prijzen niet zouden gaan stijgen. Nu vind ik dat ze daar gewoon moeten zorgen
dat de prijzen zo laag mogelijk zijn en niet dat je aan een spaarsysteem mee
moet doen. Vooral die drie mensen die nog via Zeelandnet internetten weten dat
het een vermogen kost om onder de periode uit te komen, want internet staat
gelijk aan gas en licht. Afgelopen week is ook de herinnering aan deze brief in
de kachel verdwenen en vandaag lees ik op het
nieuws dat dat de beste oplossing is:
Delta is verantwoordelijk voor de grootste daling van de elektriciteitsprijs:
3,85 procent.
Consumenten die een contract hebben afgesloten waarbij de prijs voor enkele
jaren vast staat, profiteren niet van de tariefswijziging.
