
Geen stripverhaal op TV, maar een heus popfestival:
Southpark
werd vandaag voor het vijfde jaar georganiseerd. Zodoende fietsten we vanavond
het kanaal over om te gaan kijken naar een heus popfestijn in eigen stad! Wel
een serieus gebeuren, want alles was er: Hamburgers, plastic bekers op het gras
platgetrapt, blowende jongens, schaars geklede meisjes, zon en veel muziek vanaf
twee podia. De ouwetjes deden het ook nog goed. Zo zagen en hoorden we onder
anderen Massada.
Een swingend Meiveld was hun loon. Claudia en alle andere organisatoren
verdienen weer respect voor dit gratis, jaarlijks terugkerend evenement!

Morgen is het zover: De nieuwe site van onze gemeente gaat online! Een
feestje is ervoor geregeld en de wethouder der SGP gaat de knop indrukken! Dat
belooft wat zul je denken...
Al sinds een maand of vier geleden ben ik er bij betrokken en volg het vanaf de
zijlijn. Ook dit gebeurt zoals alles gebeurt in de gemeente: Je mag meedenken,
meepraten, ideetjes aangeven en uiteindelijk zijn het de dames ambtenaar van de
gemeentelijke communicatieafdeling die het volgens eigen inzicht regelen...
Op dit moment werkt de site zeker nog niet probleemloos, maar als onze SGP man
('die met die oranje das') op de knop drukt zal de site online schitteren en
zullen de ballonnen de wolken invliegen. Een heuse receptie volgt (!). Echt
waar!
Ik heb een uitnodiging, maar netjes bedankt voor de eer.

Omdat ik er mee groot geworden ben is de radioboot van Veronica altijd een
dierbaar iets. Regelmatig motor ik er even naartoe in de haven van Antwerpen.
Deze tik heeft vriend Jan uit Oostburg ook en hij ontdekte deze week
werkzaamheden ter plaatse! Nederlanders waren bezig een houten dek aan te
brengen en vertelden dat een vertrek uit Antwerpen snel zal plaatsvinden. Een
snelle blik op het huidige interieur liet weinig verschil zien met een kwart
eeuw geleden toen de Norderney aan onze plaatselijke Loskade lag als disco. Toch
lijkt er een nieuwe discobol aan boord te gaan. Niemand van de mannen (kentgetal
050) mocht iets zeggen, maar hopelijk wacht er eindelijk een passende bestemming
voor dit op één na laatste radioschip...

In de afgelopen vijf zomers van dit weblog kwam in juni de zomerhit van het
jaar wel ter sprake. Dit jaar geen uitzondering! In 1973 was er
een prachtige plaat van Donna Hightower. Behoorlijk onderschat in die tijd,
maar dankzij Sonny J dit jaar ongetwijfeld DE hit der zomer!
If you hold my hand is in Huize Hosternokke al een waar toppertje! Bekijkers van
deze site kunnen ook beide versies beluisteren (en daarna natuurlijk netjes
aanschaffen). Je treft Donna
onder deze woordjes, terwijl Sonny
deze streepjes onderhuids aan het vullen is!

De belangrijkste feestdag van het jaar staat op de kalender en wij houden een
dagje rust. Vaderdag wordt doorgebracht in de omgeving van de vijver die na alle
probleempjes inmiddels wordt bevolkt (bevissen is namelijk iets anders) door de
koi waar 'ie voor gemaakt is. Na reparatie van het PVC zijn filters, pompen en
de vissen die mogen blijven inmiddels overgezet en ook een hoop goudvissen zijn
al naar nieuwe eigenaars toe. Een moment om alles te sorteren, want goudvissen
willen we eigenlijk niet meer. Hun aantal leek jaarlijks wel tien keer groter te
worden, vandaar dat deze vruchtbare schare wordt weggegeven aan diverse
bekenden.
Komende week gaan we de gisteren opgehaalde Chinese hardsteen op de rand zien
vast te krijgen en dan is de bestrating aan de beurt. Best fijn om bij regen
zonder laarzen de tuin in te kunnen...
Hieronder een paar vissen die door hun afmetingen de waterlelie erg klein doen
lijken.

De jaarlijkse braderie in ons centrum is sinds de eerste editie in 1975 ieder
jaar minder leuk om te bezoeken. Er is dan ook nog amper publiciteit voor, maar
geheel toevallig liepen we er vanmiddag toch langs de regenachtige kraampjes.
Weinig boeiends, maar wel een opmerkelijke optocht. Een marcherende dirigent,
trommelaar en daartussen twaalf ganzen die keurig op rij meeliepen door het hele
centrum!
Zo was het toch erg jammer dat er zo weinig publiek was, want dit was echt
geweldig om te zien!

Het werd toch spannend: Tussen twee en drie uur kon je gebeld worden... Twee
minuten over twee: Telefoon! Oeps, Alleen een onhandig callcenter met een
aanbieding van EON kan zoiets bedenken!
Maar net na drie uur stond ze tussen de geslaagden op de site!
Onze Lene gaat vanaf nu met een VMBO diploma door het leven!

In vijf jaar kan er een hoop veranderen. Dat blijkt wel als ik zo door de
archieven van dit weblog klik. Vandaag is er reden tot klikken, want precies
vijf jaar geleden vandaag ging het geheel online! Voor ons een dagboek
inmiddels, voor veel familie en bekenden inmiddels een snelkoppeling naar onze
activiteiten. Veel vaste terugkomers zodoende en tegenwoordig net zoveel
reageerders via de site als via de Hyves koppeling. Een hoop leuke en minder
leuke dingen gingen aan deze vijf jaar voorbij: spamaanvallen, hackers, software
die niet wilde, maar ook nieuwe bekenden (die vaak helemaal onbekend zijn!),
leuke contacten en uitwisseling van allerlei dingen.
Het is de laatste tijd allemaal wat minder druk gevuld
als toen, maar we gaan vol goede moed op richting tien jaar!

Soms zijn er weken waarin alles tegenzit. Na een hoop vervelende
gebeurtenissen in de afgelopen week op het werk leek vandaag rustig genoeg om
een snipperdag te nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Maar om een uur of twee was er
een SMS met de melding dat het weer fout was. Een ontplofte hoogspanningstrafo
zorgde voor veel kopzorgen. In het SMS verkeer bood ik aan om snel terug te
keren, maar gelukkig was dat niet nodig. Niet handig ook, want wij zaten een
uitsmijter te nuttigen in Vianden en da's best een eind rijden!

Het zal de hier lustig rondklikkende vrind of vreemdeling niet ontgaan zijn
dat de afgelopen periode in onze casa voornamelijk in het teken staat van De
Vijver. Bergen werden verzet, plassen gecreeerd en een vermogen aan de bouwmarkt
gespendeerd.
Inmiddels dachten we een eind op de rails te staan, maar helaas: Nadat er dit
weekend als test alvast tienduizend liter water in los was gelaten (dat duurt
dus gewoon tien uur), bleek een verbinding in een bodemdrain te lekken. Dat is
een ding wat in het klein ook in een gootsteen zit en waarvoor de hele sloot
water dus richting waterzuivering gepompt moest worden. Excuus dames en heren
van het milieu, de regenval compenseerde het hopelijk een beetje.
Vanmorgen ging er dus een jekkerding door het zo strakke, met zorg bereidde
beton en de druppende deugniet werd getraceerd en blootgelegd. Op de foto
hieronder is de dwarsligger te zien die dertig liter water per uur doorliet en
er nu voor zorgt dat we voor een flink deel weer opnieuw kunnen beginnen...

Heel vaak hoor ik opmerken dat ik zelf nooit op een foto prijk op deze
pagina...
Nou, vandaag is een uitzondering. En niet zomaar, want een bezoek van de
Canadese tak van de familie was aanleiding om te poseren. Pracht weer om bij
Melanie en Coen de barbecue in brand te steken en weer eens bij te kletsen.
Afspraak is dat we snel weer teruggaan, want de orca's bij Vancouver Island
wachten al weer een tijd op ons
![]()
Na Paula en Peter verwachten wij binnenkort Alisha, Linsey, Sarah, Carla,
......
