
Vandaag is het feest. Suikerfeest.
We vasten niet, maar dankzij onze vriendin van Marokkaanse komaf vieren we des
te meer feest!
Yibarik fikum!

Al een aantal weken staat onze provincie in het teken van filmopnames. Een
aantal films wordt momenteel geschoten en zojuist heb ik er even naar eentje
staan gluren! Een traditioneel Nederlandse film zal het niet worden, want hij
gaat over Annie MG Schmidt. Verwacht dus geen spannende vaderlandse 'Braken en
Borsten' film, maar zoete taferelen... Het zoete tafereel van vanavond werd
geschoten in onze Vlasmarkt. Op de kinderkopjes van die straat liggen nu een
paar stevige hopen paardenstront, maar dat is voor een Annie film gelukkig geen
taboe. Ik vraag me alleen af hoe ze alle shoarmazaken in deze plaatselijke
Gazastrook gaan camoufleren!

Met onze meiden op Havo en ROC komen er regelmatig opleidingsmogelijkheden
over tafel tijdens het eten. De ambities zijn nog groot, terwijl de sky nog
steeds de limit is.
Vandaag kwam de van Coen gekregen folder van de Erasmus Universiteit dan ook als
welkome aanvulling op alle plannen. Cursussen voor jongeren worden geboden. Niet
de opleiding over het te lange internetgebruik heeft de aandacht, maar wel 'Hoe
word je ontzettend mega rijk?' Voor het eerst bedenk ik me dat ik beter had
moeten opletten... Alhoewel: Lene denkt het niet nodig te hebben en trekt haar
eigen plannen. Zo maakt ze ons duidelijk dat ze Obama wel ziet zitten als nieuwe
man in de VS. Wij willen dan graag van haar het 'hoe en waarom' weten
natuurlijk, want de hersenspinsels van onze oudste hebben onze volle aandacht.
'Nou gewoon,' zegt ze, 'dan komt er eens een ander kleurtje in Washington'.
Misschien toch eerst maar het ROC afronden?

In de traditionele Groene Stroom hebben we nooit geloofd: Je betaald alles
gewoon onder valse voorwendselen zelf, dus keken we verder. En dat leverde een
interessante optie: Zonnepanelen. Zelf je stroom opwekken en wat je over houdt
gaat naar de stroomboer, die daar een leuk centje voor betaald. Vanaf april kon
je inschrijven voor extra gunstige voorwaarden en meteen deden we dat.
Ambtelijke molens staan vrijwel altijd stil, maar ditmaal was er al binnen een
half jaar toestemming en voila: Vandaag zijn we als eerste Zeeuwse huis voorzien
van echt Groene Stroom uit eigen tuin! Vijf man sterk kwamen installeren en
fotograferen. Garagedak en meterkast werden onder handen genomen en van een hoop
knipperende kasten voorzien en wij leverden vanmiddag al meer dan twee kilowatt
aan het nutsbedrijf.
We gaan het zien en hebben als eerste gebruiker in de rij onze eigen huiswebsite
[klik] die als
het licht is wordt aangedreven door de zon!

Met genoegen mogen we regelmatig een fles ontkurken: wijn is altijd wel
aanwezig tijdens een vrije avond. Dat geldt ook voor veel andere collega's en
daarom had De Baas gisteren een heuse wijnproefavond georganiseerd! Restaurant
De Koperen Ketel zorgde voor een aangename locatie, met een nog aangenamere
kaart-op-maat. De wijn kwam van '12% of meer', waarvandaan Monique een
uitstekende voorraad meebracht! Zeven soorten hebben we getest en laat ik
duidelijk zijn: Uitspugen was er niet bij! Toch handig als je te voet kunt gaan.
Dat het proeven een uiterst serieuze zaak is blijkt wel uit de serieuze blikken
der testers...

Al anderhalf jaar geleden is het inmiddels dat ik meeging met het goede doel:
Meehelpen om het hardloopteam de Roparun door te loodsen. Op deze plaats stond
het uitgebreide verslag, maar waar het vandaag om ging was een stuk van het
resultaat: De hele run leverde voor ons team 35 duizend euro aan sponsorgeld op,
terwijl de hele run 4,3 miljoen opleverde. Dat ons team
[klik]
eerste werd was natuurlijk ook heel aardig!
De volledige opbrengst gaat naar doelen die mensen met kanker helpen. Omdat
iedereen wel iemand kent of heeft gekend in die situatie spreekt het dus veel
mensen aan. Vanmiddag was de overhandiging in het regionale ziekenhuis in
Vlissingen: Twee infuusstoelen en vier pompen werden overhandigd. Om
onduidelijke redenen worden dergelijke toestellen niet door de
ziektekostenverzekeraars vergoed. Hiernaast wordt ook het eigen risico betaald
voor de nabehandelingsperiode die wordt geadviseerd na een chemokuur. Het is
ronduit triest dat er mensen niet aan kunnen deelnemen omdat ze de 500 euro
eigen risico gewoon niet kunnen betalen. Voorlopig kunnen alle patienten ook
hier aan meedoen, want de Roparun gaat het eigen risico het komende jaar voor
hen betalen!
En dat is dus echt Topsport!

Toen we vorige maand in Italie verbleven was een bezoek van de politie een
dagelijks gebeuren. Oom agent kwam een rondje rijden langs de toeristen en nam
aansluitend zijn boodschappen mee uit de winkel op de camping. Dat zoiets in
Nederland niet zou kunnen was onze stellige overtuiging. Niet shoppen in de baas
z'n tijd, maar boeven vangen. daar is onze politie voor!
Vandaag bleek echter dat het ook bij ons zo gaat. Met de alarmverlichting aan
stond de Ford in de 'niet parkeerzone' en de met puistjes en strepen
gedecoreerde bestuurder die over een lange tijd mogelijk nog eens 'oom' agent
wordt nam de tijd om een broodje filet te halen.
Het leek opmerkelijk, maar een blik op de auto maakte duidelijk waarom de jonge
wetsdienaar niet ongerust hoefde te zijn voor diefstal: De wieldoppen van het
dienstvoertuig zaten stevig vast aan de auto. Met tire wraps. Vindingrijkheid
wordt beloond met een gelegenheid om een extra broodje te scoren!

De nieuwe vijver ligt hier inmiddels alweer een maand of drie te schitteren,
maar sinds de verhuizing van de bewoners was de oude vijver een lege put. Het
rubber was welliswaar al gerecycled (da's een ander woord voor 'in de
ondergrondse container aan het eind van de straat gepropt'), maar het gat zat er
nog. Ongeveer tien kuub grond zou er makkelijk inpassen, maar eigenlijk hebben
we gedurende die drie maanden wel andere dingen te doen gehad. Gelukkig bood de
nieuwbouw achter onze tuin een mooi alternatief. Hopen grond werden er de
laatste tijd verplaatst en vanavond werd er weer eens verder gewerkt daar, want
de opleverdatum is over zes weken al. Een vriendelijke meneer hielp ons putje de
wereld uit en mikte keurig netjes een hele hoop grond op de juiste plek. Een
plek die binnen een kwartier bijna twee meter hoger geworden is!

Het motorseizoen loopt alweer op z'n einde. Er was echter nog een ritje wat
al een hele tijd op de 'To Do' lijst stond: Rondje Eiffeltoren. Vandaar dus
gisteren de gok genomen... Met Thea ditmaal niet naar Luxemburg, maar via Lille
naar Paris. Een prima weg die we al van vakanties kenden werd afgelegd. Maar als
je eenmaal de bordjes 'centre' gaat volgen wordt het anders. Zeker als je geen
TomTom of ouderwetse kaart bij je hebt. De Eiffeltoren is dan wel hoog, de
gebouwen in Parijs staan er allemaal voor en anders dan met een touringcar ben
je er niet plotseling zoals we hebben ervaren. Kaarten zijn onvindbaar, maar met
hulp van diverse mensen reden we via de Champs Elysees in de richting van dat
Egyptische ding en vervolgens naar de Eiffeltoren, die door zijn lengte daar wel
zichtbaar was. Na een video-belletje met het thuisfront (toren duidelijk op de
achtergrond) ging de rit terug naar de snelweg. Helaas waren we anderhalf uur
later nog steeds niet verder dan het Louvre en de Notre Dame, dus met hulp van
een Police-meneer vonden we uiteindelijk de uitgang van Parijs en zaten meteen
middenin de spits. En die is druk, zeker als je opnieuw de hele Champs Elysees
over moet...
Al met al een leuke tocht, al verbaasden wij ons over de stank in de stad. In
het noorden ruikt het naar kebab, de rest stinkt enorm naar uitlaatgassen.
Volgend seizoen maar weer naar Luxemburg, dan zijn we tenminste voor donker
thuis...

Een heus consumentenonderzoek vandaag op deze webpagina! Vandaag bezochten en
keurden we de boulevard van Scheveningen. Mooi weer, dus daarom gingen we met
onze motorvriendjes ditmaal eens naar een andere dan de Vlissingse boulevard. En
met sukses, want het enige wat beter is aan de Vlissingse boulevard is de
lengte... In Scheveningen is het chillen, shoppen, muziek, amusement en gewoon
heerlijk rondkijken. Ook viel ons op dat de prijzen er een stuk lager zijn...
Voortaan dus wat verder rijden, zeker op zo'n mooie dag!

Een vrij weekend is altijd prettig om een boekje of een blaadje te lezen. De
vandaag in de stad gratis uitgedeelde Telegraaf hebben we niet meegenomen, want
die is alleen prettig op vakantie, maar iets anders is altijd welkom, al ligt er
nog een nieuwe Kluun gereed. Bij de Albert Hein dus maar even gekeken naar
hetgeen aangeboden wordt: Motorbladen liggen regelmatig op het werk en de tijd
dat computerbladen een hobby ondersteunden is inmiddels ook al een tijd voorbij.
Daarom gaat de blik al snel verder, om in contact te treden met een categorie
tijdschriften welke je niet tussen de melk en zuivel van de AH verwacht aan te
treffen: Kutbladen!
Lang geleden, ver voor de eerste Golfoorlog zelfs, was er in onze
provinciaal-hoofdstedelijke binnenstad een tijdschriftenspeciaalzaak welke
bladen uit een dergelijke categorie aanbood. Op de bovenste plank voorzichtig
tentoongesteld, zodat degene uit onze trouwe vriendengroep die boven de
honderdnegentig centimeter uitgegroeid was altijd de pineut was om als eerste
dergelijke drukwerken aan te reiken aan de minder uitgeschotenen...
Nu, twee Golfoorlogen en veel ellende verder, treft men kutbladen gewoon bij de
kruidenierswinkel! Maar nee: De gene van vroeger speelt me parten en ook ditmaal
laten we Goedele voor wat ze is en verdiepen ons in de sterren uit een ander
blad!

Een gezellige dag gisteren! Veel bezoek en Lene glunderend van de aandacht.
Dank voor de gelukwensen!
Vandaag de bekende afterparty: ochtendje puinruimen en dan maar weer genieten
van de zon: Ma in de tuin, pa op de motor en Lili gaat even buurten bij de
visjes.

Vanaf vandaag hebben we ons eigen Meisje Van 16 in huis!

Het is nazomer in Zeeland.
Een paar kleine boodschappen in het centrum nemen de hele morgen in beslag:
Iedereen heeft ineens tijd. Het mede-bestuurslid van de stichting is het eens
over de foute berichtgeving in de krant, de oud-collega verteld over z'n nieuwe
huis en de melding van de ernstig zieke politieman lijkt door de zon een tikje
minder erg.
Terwijl de temperatuur boven de twintig graden stijgt groet rechts de jongen uit
de kroeg die de terrasstoelen rechtzet, terwijl links de oud-klasgenoot zwaait.
Het tempo ligt bij iedereen wat lager, met uitzondering misschien van de groep
Spaanse toeristen die achter een gids aan richting stadhuis dribbelen. Ze worden
belangstellend geobserveerd door de bloemenverkoper.
De hectische tijden in het hoogseizoen lijken voor dit jaar definitief voorbij
in ons centrum.
Het is nazomertijd. Waarschijnlijk de mooiste tijd van het jaar.

Je kunt je er druk om maken, maar je lost het probleem daar niet mee op:
Spam. Sinds ik alle mail door het spamfilter in Gmail laat scannen valt het
reuze mee. Alle Engels- en Duitstalige rommel wordt weggefilterd, terwijl ook de
Nederlandse ongewenste boodschappen vanzelf weggehaald worden. Na vier weken
worden alle spamberichten helemaal vanzelf weggekieperd. Als een asbestschip in
India hoor je er nooit meer iets van!
Omdat er vandaag weer meer dan twaalfduizend berichten in de spammap stonden was
ik weer wat nieuwsgierig. Toch maar een blik in deze map werpen leerde dat ook
spamstuurders soms veel humor en vaak een voorliefde voor Paris Hilton hebben.
Ze grossieren in pillen en zien me graag in hun casino's.
Ik mik alle spamberichten maar weg. Al zijn de titels vaak meer dan vermakelijk!

Een week na weer eens veel over onze stad opgestoken te hebben is een aardig
moment om nog eens de grootste nepper in town aan u te presenteren. En geloof
me: er is aardig wat nep in het centrum! Maar: deze vind ik zelf wel erg aardig.
Ook deze zomer keken vele bewoners en bezoekers weer naar onderstaande gevel.
Mede doordat de beste ijswinkel in de binnenstad er pal tegenover is gevestigd
is er veel volk in de omgeving en al snel staat het geveltje dan in de
belangstelling. Het is waarschijnlijk wel monumentaal, maar: Daar hoort het echt
niet!
Precies vijftig jaar geleden werden huizen gesloopt om het einde van de Lange
Delft te verbreden. Meteen werd het bewuste pand voorzien van de achtergevel van
een huis in de Nieuwstraat (KLIK)
wat verbouwd ging worden. Op de foto is het het witte pand met de vlaggenstok.
Nog altijd zou het op de originele plaats teruggeplaatst kunnen worden, want de
vernieuwing is niet bepaald fraai (
KLIKT U MAAR), maar ondanks deze geschiedenis past het mooi geveltje toch
wel erg mooi in onze drukste winkelstraat. Beter dan in de brandgang achter de
Nieuwstraat!

Ze heeft maanden zitten spitten en zoeken en uiteindelijk stond zojuist TNT
op de stoep: Mady heeft een nieuwe! Gelukkig geen nieuwe verloofde, maar gewoon
een mobieltje. De Samsung heet Omnia
en helaas: Eten koken is het enige wat 'ie niet kan. Dat ga ik nu maar even
doen, zodat zij de WLAN, en GPS kan uitvogelen, net als de GMAIL en vijf
megapukkel camera. Oh ja: Bellen kan ook. Gewoon op d'r oude nummer
![]()

Misschien komt het door de op deze site regelmatig uitgestalde voorliefde
voor de publieke televisie in dit land, maar mogelijk gewoon door het jarenlange
lidmaatschap van de omroep: Nog geen etmaal na vermelding van de film over Bart
de Graaff ligt de DVD op de deurmat. Keurig in het Veronicablad ingepakt. Da's
een leuke binnenkomer dus!

Zojuist het verhaal erachter gehoord op
KX radio.
Wij gaan 'm zeker bekijken. Helaas deze week niet in onze buurt, maar techniek
is er niet voor niets...
Meer onder
DEZE LINK.

Rond deze tijd komt Gustav aan land. Gustav is een orkaan die veel mensen op
de vlucht heeft gejaagd. In New Orleans is iedereen na de vernietigende Katrina
weggevlucht en houdt z'n hart vast.
Nadat we vier jaar geleden een heuse orkaan op ons af zagen komen volgen we
alles op de voet. Het is vandaag precies vier jaar geleden dat we in Florida 'geevacueerd'
werden. De orkaan Frances kwam er toen aan! Gouverneur Jeb Bush (in 2012 wordt
hij ongetwijfeld de nieuwe president) gaf toen opdracht tot de grootste
evacuatie uit de geschiedenis van Florida zoals Wikipedia nog steeds meldt (KLIK).
Dat klinkt natuurlijk erg nobel, maar kwam erop neer dat iedereen uit de hotels
gezet werd en met een zak levensmiddelen van 'The Government' aan zijn of haar
lot overgelaten werd. Een 'zoek het maar uit' beleid zorgde ervoor dat alle
toeristen van ellende maar het vliegveld opzochten. Omdat onze vakantie toch op
z'n einde liep leverden we de huurauto in en ondervonden dat er geen winkel meer
open was. Voor ons was het onvoorstelbaar dat het gewone leven echt helemaal
stopte op dat moment. Een komplete spookstad bleef achter, terwijl de zon gewoon
voor een prachtige zomerse dag zorgde op het moment dat de bewoners in lange
files het binnenland introkken. Heel onwerkelijk om te weten dat er zoveel
geweld onderweg was vanaf die prachtige zee en met 240 kilometer per uur onze
kant uitkwam.
Gelukkig ging ons vliegtuig als één van de laatste nog net voor de storm weg, al
zagen we onszelf nog net herkenbaar als echte vluchtelingen op het lokale
journaal, waarvan linksonder een wazig beeldje met Lene en Mady herkenbaar in
beeld
![]()
We leven mee met de mensen in het gebied waar Gustav nu binnenwaait...
